دانشجو

  • ۰
  • ۰

ترجمه فارسی به انگلیسی تخصصی در ایران زمینه‌ساز انتقال آثار ارزشمند بسیاری بوده است و از دهه‌های بیست و سی، نویسندگان پرشماری به همت مترجمان آگاه و توانا به مخاطب ایرانی معرفی و شناسانده شده است.

ترجمه در ایران زمینه‌ساز انتقال آثار ارزشمند بسیاری بوده است و از دهه‌های بیست و سی، نویسندگان پرشماری به همت مترجمان آگاه و توانا به مخاطب ایرانی معرفی و شناسانده شده است. با این همه در سالیان اخیر نوعی سهل‌انگاری و نوعی برخورد سطحی و مبتذل با خدمات ترجمه آنلاین صورت گرفته است. به این طریق که مترجمانی خودخوانده و در عین‌حال مدعی، که تنها چند واحد درسی زبان مربوطه را از سر گذرانده‌اند، اقدام به ترجمه مقاله مدیریت  آثار در حوزه‌های مختلف کرده و جالب اینجاست که بسیاری از ناشران غیرمسئول هم این قیبل تجربه‌های خام و ابتدایی را چاپ و منتشر می‌کنند. رد این جهت توجه به نقطه‌نظرات مترجمان واقعی و باسابقه که آثارشان بهترین ملاک قضاوت حرفه‌ای و بهترین سند توانایی، دقت و ظرافت کار آنهاست؛ می‌تواند چراغ راه علاقمندانی باشد که می‌خواهند قدم در این وادی دشوار بنهند.
در همین خصوص علی‌اصغر حداد، مترجمی که آثار موفق و متعددی را در کارنامه‌اش دارد، در گفتگو با ایسنا، با بیان اینکه ترجمه فارسی به انگلیسی تخصصی مجدد از کتاب الزاما آسیب نمی‌رساند، اظهار کرد: «انگیزه برای خدمات ترجمه آنلاین مجدد از کتاب مهم است؛ به طور مثال اگر مترجم با دلیل این‌که کتاب قبلا فروش خوبی داشته است دست به ترجمه مقاله مدیریت کتاب بزند که پولی به دست‌ بیاورد، انگیزه خوبی نیست، اما اگر مترجم فکر می‌کند کتاب ارزش ادبی بالایی دارد و او می‌تواند آن را بهتر ترجمه کند، چرا دوباره ترجمه نکند؟ به نظرم خیلی‌ هم خوب است.» او  با تأکید بر این‌که رونویسی از ترجمه‌ قبلی خوب نیست و به ترجمه و مترجم اثر لطمه می‌زند گفت: «کسانی که از ترجمه مقاله مدیریت قبلی کتاب رونویسی می‌کنند، مترجم نیستند. این افراد فاقد شغل هستند و برای به دست آوردن پول به سراغ ترجمه می‌روند که کار آنها به ترجمه و بازار کتاب آسیبب می‌رساند.»
حداد با بیان این‌که مترجم خوب هیچ‌گاه متن را به صورت تحت‌اللفظی خدمات ترجمه آنلاین نمی‌کند، خاطرنشان کرد: «کسانی که متن را به صورت لغت به لغت ترجمه می‌کنند در واقع متن را نمی‌شناسند، و همچنین شناختی از زبان مبدا و مقصد ندارند؛ زیرا اگر شناختی داشته باشند، خوب ترجمه می‌کنند. نمی‌توان گفت ترجمه نباید تحت‌اللفظی باشد، زیرا ممکن است لازم باشد جمله‌ای را به صورت تحت‌اللفظی ترجمه کنیم. در واقع تحت‌اللفظی ترجمه کردن به متن کتاب، جمله و فضای متن بستگی دارد.»
این مترجم با تأکید بر این‌که شاید لازم باشد جملاتی از کتاب به صورت تحت‌اللفظی ترجمه شود، افزود: «آنچه در ترجمه مهم است، این است که مترجم روح کلمات را درک کند و آن را به خوبی به فارسی دربیاورد تا مخاطب نیز متن را درک کند. ممکن است دو مترجم از کار یکدیگر خبر نداشته باشند و به صورت همزمان کتابی را ترجمه و منتشر کنند، به همین خاطر ترجمه موازی چیزی نیست که من موافق و یا مخالف آن باشم. ترجمه موازی برای خوانندگان کتاب بد نیست و آنها می‌توانند متن کتاب‌ها را مقایسه کنند. البته ترجمه موازی  برای مترجم نیز فرصتی است که کتاب خود را با کتاب مترجم دیگر - البته اگر رونویسی نکرده باشد - مقایسه کند، و نقاط ضعف و قدرت خود را بشناسد.»
برگرفته از روزان
  • دانشجو دانشگاه